سورملینا

انگار که هیچ وقت بغض من از دیدن تصاویر سال گذشته تمام نخواهد شد٫ عکس بالا٫ یکی از عکسهای برگزیده مجله ی لایف در سال گذشته است٫ که به حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری ایران اشاره دارد.

اوضاع و احوال چندان تعریفی نداره٫ دیروز رفتم دانشگاه فهمیدم که وقت دفاع ها از نیمه ی دی ماه شروع می شه٫ یه چیزی تو مایه های سکته بود!!! و من هنوز اندر خم یک کوچه ام.

یه قطعه ی آوازی جدید دارم که هنوز شروعش نکردم٫اما خوبیش به اینه که به استاد سخت گیرم گفتم این یکی دو ماه خیلی بهم کاری نداشته باشد و اون هم قبول کرده٫ خوبه والله یکی این وسط آدمو درک می کنه.

گوگوش آکادمی را می بینین؟؟؟ اولها فکر می کردم فروغ خوب می خونه٫ البته از خودش هم خیلی خوشم می آید٫ اما این آخرین دفعه که آهنگ مهستی را خوند٫ به نظرم یکی از حذفی های دفعه بعد باید باشه٫ که از بین ۵ تای آخر انتخاب می شه٫ واقعا بد می خونه٫ تو اینها ارغوان فکر می کنم از همه بیشتر شانس داشته باشه و البته سروش.

خوب خوشم می آید از هر دری یه حرفی زدم٫ جالبیش به اینه شک دارم کسی اینجا را بخونه٫ چه میشه کرد٫ این اعتیاد اینترنت و به اشتراک گذاشتن حرفها و شنیده ها٫ حالا حالا ها از سر من نمی افته.

فعلا

اما همچنان بازار نوشتن کساد است٫ چند سالی هست که کساد شده٫ شاید از روز اول این راه من نبوده !!! کسی چه می داند٫ اما این یکی را درخواهم یافت. می دانم می دانم .....

پر از حس غرورم،

و اشک در چشمانم حلقه می زند

               وقتی قامتت را ایستاده تر از همیشه می بینم

                        و برایم ثابت می شود صبر و پیروزی ات.

                   و اینک دلتنگی تو را بهانه کرده ام...

دلم به شدت برای سحر سوخت. یه فرایند مزخرف براش شروع شد، که حاظرم بمیرم و دیگر برام پیش نیاید. مرده شور این زندگی گه را ببرند.

پ.ن. فحش را کامل ننوشتم که ف*یلتر نشم. همین.

پ.پ.ن.چشم غره نرین عصبانیم، دلم می خواهد فحش بدهم.

پ.ن.آخیش بالاخره جامعه نشر، امسالشون هم به خیرمی گذره. می دونم، سخته براتون درک این حس و حال تعهد، اما خوب من دیگه بهش عادت کردم. چه میشه کرد....

پ.ن. مطمئنا نمی شود به جای خانواده مقتول هیچ فکری کرد...